~ΤΕΥΧΟΣ 1ο~
Στον αγώνα μπάσκετ ανάμεσα στο 1ο ΕΠΑΛ Χαλκίδας και το ΓΕΛ Κανήθου, που έγινε στις 11/11/2025, η ομάδα του 1ου ΕΠΑΛ Χαλκίδας επικράτησε με τελικό σκορ 66–53. Το παιχνίδι είχε ένταση και ρυθμό, με τους παίκτες του ΕΠΑΛ να δείχνουν αποφασιστικότητα από το πρώτο δεκάλεπτο και να κρατούν το προβάδισμα μέχρι το τέλος.
Σημαντικό ρόλο στη νίκη έπαιξε η ομαδικότητα και η καλή συνεργασία ανάμεσα στους παίκτες και τον προπονητή
Προπονητής: Λουλακάς Λαμπρος
Παίκτες: Καπετάνιος Βασίλης 11, Μπασινάς Θανάσης 6, Καραμπίνης Μάνος 18 (3), Παπατσίμπας Σπύρος 4, Δήμος Τρίκας, Κακαβάς Χάρης 4, Arvian Κονόμι 10 (1), Κλογίρι Άγγελος, Οσαγί Χρήστος 13 (3), Μαρινάκης Γιώργος και Χατζηϊωάννου Φίλιππος.
Με δυνατή άμυνα και σωστές επιλογές στην επίθεση, η ομάδα κατάφερε να διατηρεί σταθερά το προβάδισμα και τελικά να φτάσει σε μια δίκαιη και σημαντική νίκη.
~Παγκόσμια Ημέρα Μπισκότου~
Στις 4 Δεκεμβρίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Μπισκότου. Μπορεί να ακούγεται αστείο, αλλά για πολλούς από εμάς το μπισκότο είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό γλυκό. Είναι η μικρή καθημερινή μας απόλαυση, το «διάλειμμα» ανάμεσα σε μαθήματα, το συνοδευτικό του καφέ ή του γάλακτος, και πολλές φορές η πιο απλή λύση για να πάρουμε ενέργεια στο σχολείο.
Η ιστορία του μπισκότου ξεκίνησε τον 7ο αιώνα μ.Χ. στην Περσία, λίγο μετά τη διάδοση της ζάχαρης, όταν οι άνθρωποι έψαχναν έναν τρόπο να συντηρούν το ψωμί και να φτιάχνουν γλυκά. Από εκεί, μέσω εμπορίου και ταξιδιών, το μπισκότο έφτασε στην Ευρώπη τον 14ο αιώνα, όπου αρχικά τρωγόταν μόνο από πλουσίους λόγω του υψηλού κόστους της ζάχαρης. Τον 19ο αιώνα, με τη βιομηχανική επανάσταση, άρχισε η μαζική παραγωγή μπισκότων και έτσι έγιναν ένα καθημερινό σνακ για όλους.
Με το πέρασμα του χρόνου, οι συνταγές εξελίχθηκαν και εμφανίστηκαν άπειρες γεύσεις: σοκολατένια, βουτύρου, με κομμάτια φρούτων, βρώμης, γεμιστά, αλλά και πιο «υγιεινές» εκδοχές
Όμως, πέρα από τη γεύση, το μπισκότο είναι και μια γλυκιά αφορμή για να μοιραζόμαστε στιγμές. Από το να προσφέρεις ένα πακέτο στους φίλους σου στο διάλειμμα, μέχρι το να φέρνεις σπιτικά μπισκότα στο σχολείο, υπάρχει πάντα κάτι «κοινωνικό» γύρω από αυτά. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές από τις παιδικές μας αναμνήσεις συνδέονται με ένα κουτί μπισκότα που ανοίγει σε οικογενειακό τραπέζι.
Σήμερα, η Παγκόσμια Ημέρα Μπισκότου μας καλεί να γιορτάσουμε όχι μόνο τη γεύση, αλλά και τη χαρά που κρύβεται σε μια μικρή μπουκιά. Σε έναν κόσμο γεμάτο βιασύνη, το μπισκότο μάς θυμίζει ότι οι πιο απλές απολαύσεις μπορούν να μας φτιάξουν τη μέρα.
Χρόνια πολλά στην πιο νόστιμη γιορτή!
Και προσοχή! Τα ψίχουλα προδίδουν τα πάντα ;)
~Να Γυρίζεις στο Σχολείο… Ακόμα κι Αν Έχουν Περάσει Τα Χρόνια~
Η εμπειρία μου από το να επιστρέψω στο σχολείο μετά από πολλά χρόνια ήταν κάτι πολύ πιο δυνατό απ’ όσο φανταζόμουν. Το να ξαναμπαίνεις στα θρανία ύστερα από 14 ολόκληρα χρόνια που έχεις τελειώσει το σχολείο είναι δύσκολο. Υπάρχει άγχος, ανασφάλεια, σκέφτεσαι συνεχώς: «Θα τα καταφέρω; Μήπως είναι αργά; Μπορώ άραγε να ξαναρχίσω από την αρχή;»
Οι υποχρεώσεις ενός ενήλικα είναι πολλές ,τόσες, που όταν είσαι 15 ή 16 χρονών ούτε που φαντάζεσαι τι σε περιμένει. Όμως θέλω να σας πω κάτι από καρδιάς: ποτέ δεν είναι αργά. Ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσεις από την αρχή, να τολμήσεις να αλλάξεις τη ζωή σου, να κυνηγήσεις ένα όνειρο που έμεινε στη μέση ή που τότε δεν κατάφερες να αγγίξεις.
Όλα στη ζωή έχουν τον χρόνο τους, και όταν έρθει η στιγμή, πρέπει να τολμήσεις να ζήσεις αυτό που δεν έζησες κάποτε. Μπορεί να έχεις τώρα περισσότερα προβλήματα, περισσότερες ευθύνες, οικογένεια, δουλειά ή παιδιά. Μπορεί να χρειαστεί να δουλεύεις
παράλληλα και να πηγαίνεις σχολείο, να διαβάζεις τα βράδια, να πιέζεσαι, να κουράζεσαι.
Κι όμως, μπορείς.
Αυτό θέλω να κρατήσετε:
Μην θεωρείτε ποτέ δεδομένο ότι «δεν γίνεται». Γίνεται. Και μάλιστα αξίζει. Έχω ξαναπεί: οι πιο δύσκολοι δρόμοι οδηγούν στα πιο όμορφα αποτελέσματα.
Σίγουρα υπάρχουν δυσκολίες. Υπάρχουν πρωινά που ξυπνάς εξαντλημένος, υπάρχουν στιγμές που νιώθεις πως κάνεις ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Όλοι οι ενήλικες που γυρίζουν στο σχολείο περνούν από αυτό. Κι εγώ το πέρασα. Και πολλές φορές σκέφτηκα να τα παρατήσω.
Όμως το σχολείο δεν είναι μόνο μάθημα. Είναι μια δεύτερη ευκαιρία. Είναι τρόπος να ξαναχτίσεις την αυτοπεποίθησή σου, να αποδείξεις πρώτα απ’ όλα στον εαυτό σου ότι μπορείς, να ανοίξεις πόρτες που κάποτε έκλεισαν. Είναι μια νίκη απέναντι σε οτιδήποτε κάποτε σε σταμάτησε.
Αν θέλετε μια συμβουλή από κάποιον που το έζησε:
Μη φοβηθείτε να προσπαθήσετε.
Το διάβασμα ίσως σας κουράσει, ίσως σας στερήσει χρόνο, αλλά θα σας χαρίσει κάτι πολύ μεγαλύτερο: υπερηφάνεια
Όταν κρατήσεις στα χέρια σου αυτό το χαρτί , όχι το χαρτί του σχολείου, αλλά το χαρτί της προσπάθειας, της δύναμης και της επιμονής , θα νιώσεις ότι τίποτα δεν πήγε χαμένο.
Να εμπνέεστε, να τολμάτε, να κάνετε το βήμα.
Γιατί σε αυτή τη ζωή, το μόνο που πραγματικά χάνεται…
είναι ό,τι δεν δοκιμάζουμε ποτέ.
Ευαγγελία Πετρακοπούλου - Γ5
-------------------------------------------
~Η φωνή των νεων που έγινε αγώνας ~
Το Πολυτεχνείο δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ελευθερία και η δημοκρατία δεν είναι δεδομένες, αλλά κερδίζονται με θάρρος και αγώνα. Οι φοιτητές και οι νέοι του 1973 ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στη δικτατορία, απαιτώντας δικαιώματα και αξιοπρέπεια. Το σύνθημά τους, «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», παραμένει επίκαιρο και μας καλεί να μη μένουμε αδιάφοροι. Το Πολυτεχνείο δείχνει πως η φωνή των νέων μπορεί να γίνει δύναμη αλλαγής.
Εμανουέλα Κισίμοβα ΒΔ
------------------------------
~Παγκόσμια ημέρα για άτομα με αναπηρία~
| Αντιγόνη Δημητρίου Β1 |
--------------------------------------------
| Άλκηστις Βαρσαμά ΒΔ |